Perhaps the mission of those who love mankind is to make people laugh at the truth, to make truth laugh, because the only truth lies in learning to free ourselves from insane passion for the truth.

 

Umberto Eco  –  The Name of the Rose

Być może zadaniem tego, kto miłuje ludzi, jest wzbudzenie śmiechu z prawdy, wzbudzanie śmiechu prawdy, gdyż jedyną prawdą jest zdobyć wiedzę, jak wyzwalać się z niezdrowej namiętności do prawdy.

Umberto Eco – Imię Róży, tłum. Adam Szymanowski

LAUGHTER CONFERENCE

 

A set of workshops, public events and a 2-day conference devoted to the role of sense of humor in communication, problem and conflict solving in the Age of Robots.

 

In April 2012, EUNIC-Warsaw organized “Od Ala ma kota do e-matury” conference (http://eunic-alamakota.pl/?lang=en) on the correlation between good design of educational materials and the increase of efficiency in scholar education.

 

In December 2014, we organized “Think(in)Visual Communication” conference (http://tivc.pjwstk.edu.pl/) to exchange knowledge on visual communication among professionals and students from different disciplines, such as designers, researchers, artists and philosophers.

 

The open lecture by Christoph Niemann organized by Goethe Institute and Polish-Japanese Academy of Information Technologies on 25th November 2015, promoting the idea of laughter, was the starting point of the “Laughter“ conference.

 

The “Laughter“ consists of interdisciplinary presentations and workshops related to communication, interactivity, services, social-, graphic-, object- and interior design as well as psychology, philosophy, history and performing arts, including short videos and films.

 

The conference, organized by The European National Institutes for Culture in Warsaw (EUNIC) in cooperation with the National Audiovisual Institute (NInA), Polish-Japanese Academy of Information Technologies (PJAIT) and partners: Copernicus Science Center in Warsaw and Academy of Fine Arts (ASP) in Katowice is curated by Ewa Satalecka based on research conducted by Agata Szydłowska.

 

KONFERENCJA LAUGHTER CZYLI ŚMIECH

 

Cykl warsztatów, publicznych wydarzeń i dwudniowa konferencja poświęcone roli poczucia humoru w komunikacji, rozwiązywaniu problemów i konfliktów w Epoce Robotów.

 

 

 

 

 „Laughter” obejmuje interdyscyplinarne prezentacje i warsztaty związane z komunikacją, interaktywnością, usługami, projektowaniem społecznym i graficznym, wzornictwem, projektowaniem wnętrz, a także psychologią, filozofią, historią i sztukami performatywnymi, włącznie z krótkimi klipami i filmami.

 

 

The most exciting phrase to hear in science, the one that heralds new discoveries, is not 'Eureka' but 'That’s funny...  said Isaac Asimov.

 

Why do we laugh? Do we really want to know why? We are torn between desire to understand the joyous human response of laughter and reluctance to expose the secret of our spontaneity to the rigors of intellectualizing, the labors of analysis wrote Marcel Gutwirth in Laughing Matter: An Essay on the Comic.

 

Near the end of the 1981 film Quest for Fire, a caveman learns to smile and laugh to his cave-girlfriend from another tribe; smiling and laughter had been something strange and unknown to the caveman’s tribe throughout the movie. Since the girlfriend’s tribe also teaches him the art of making fire, the idea behind this smiling and laughing scene seems to be that, like fire building, it is a sign of progress, or civilization which is being transmitted from a more advanced tribe of humans to a less advanced one.

 

Every cell in our bodies needs sugar – glucose – the fuel that keeps us alive. A good source of glucose is fructose, the sugar in ripe fruit, which the liver can readily convert to glucose. As it turns out, the common natural sugar with the highest subjective sweetness rating – the one the sweetness sensors in our tongues are most tuned to detect – is fructose. So evolution has engineered a powerful fructose-harvesting system and given it a high priority – our cells operate on the rough principle: Whenever the opportunity to harvest fructose is detected, act on it. Honey, which is mainly glucose and fructose, is a particularly good opportunity for harvesting. It is hard to believe that the yumminess of chocolate cake or maple syrup or strawberry jam all boils down, almost literally, to the deeply practical glucose imperative, but it does. That's the way to understand why we have a sweet tooth. Why do we have a funny bone, a similar craving for, and appreciation of, humor? For a similarly practical reason: We need to devote serious time and energy to doing something which, if we didn't do it, would imperil our very lives… Nature has seen to it that we act vigorously on this need, by rewarding that action handsomely wrote Matthew M. Hurley, Daniel Clement Dennett, Reginald B. Adams in Inside Jokes.

 

(…) What happens when we laugh. When people are tickled, they quickly burst into laughter, and this is because the motion quickly penetrates to this part, and even though it is only gently warmed, still it produces a movement (independently of the will) in the intelligence which is recognizable. The fact that human beings only are susceptible to tickling is due (1) to the fineness of their skin and (2) to their being the only creatures that laugh. Tickling means, simply, laughter produced in the way I have described by a movement applied to the part around the armpit. It is said that when in war men are struck in the part around the diaphragm, they laugh on account of the heat which arises owing to the blow.

Aristotle, Parts of Animals, III. Greek Library

 

let’s work together

let’s communicate cross-culture

make laugh not war

 

 

 

 

Najbardziej ekscytującym zwrotem w historii nauki, zwiastunem wszelkich odkryć, nie jest 'Eureka' tylko 'A to zabawne…' –  powiedział Isaac Asimov.

 

Dlaczego się śmiejemy? Czy naprawdę chcemy to wiedzieć? Pozostajemy rozdarci pomiędzy pragnieniem zrozumienia ludzkiej reakcji, śmiechu, a niechęcią do obnażenia sekretu naszej spontaniczności i poddania go rygorowi intelektualizowania, trudom analizynapisał  Marcel Gutwirth w Laughing Matter: An Essay on the Comic. [Zabawna sprawa: esej o komiksie]

 

Pod koniec filmu Walka o ogień z 1981 roku, jaskiniowiec uczy się uśmiechu i śmiechu od swojej jaskiniowej dziewczyny z innego plemienia; uśmiech i śmiech były obce i nieznane jego plemieniu przez cały film. Plemię dziewczyny nauczyło go również sztuki rozpalania ognia; ukazanie sceny z uśmiechem i śmianiem się ma więc pokazywać, że są one znakiem postępu, cywilizowania się, które, tak jak rozpalanie ognia, przekazywane są przez plemiona bardziej zaawansowane tym mniej rozwiniętym.

 

 

Każda komórka naszego ciała potrzebuje cukru – glukozy – paliwa, które utrzymuje nasz przy życiu. Dobrym jej źródłem jest fruktoza, cukier zawarty w dojrzałych owocach, który wątroba łatwo przetwarza  na glukozę. Okazuje się, że naturalnym cukrem o najwyższym odczuwalnym poziomie słodyczy dla naszych języków – jest właśnie fruktoza. Ewolucja wyposażyła nas w potężny system wykrywania fruktozy i nadała mu najwyższy priorytet – nasze komórki działają zgodnie w prostą zasadą: kiedy pojawia się okazja pobrania fruktozy, zrób to. Miód, składający się głównie z glukozy i fruktozy, to wyjątkowa okazja. Trudno uwierzyć, że pychota czekoladowego ciasta, syropu klonowego czy truskawkowego dżemu wypływa, niemal dosłownie, z na wskroś praktycznego imperatywu poszukiwania glukozy, ale tak właśnie jest. Wiadomo już, skąd nasza skłonność do słodyczy, ale z czego wynika skłonność do śmiechu? Ma równie praktyczną przyczynę: musimy poświęcić dużo czasu i energii robieniu tego, co konieczne do przeżycia… Natura upewniła się, że będziemy podążać za tą potrzebą, sowicie nagradzając nasze starania – piszą Matthew M. Hurley, Daniel Clement Dennett, Reginald B. Adams w Inside Jokes [Humor wewnętrzny].

 

 

 

Gdy się kogoś łaskocze, natychmiast wybucha śmiechem, ponieważ ruch dociera szybko do tego miejsca. Lecz gdy jest ono tylko lekko ogrzane przez ruch, wywołuje – nawet wbrew woli – ruch w myśli. Jeśli tylko człowiek jest wrażliwy na łaskotki, to dlatego, że ma skórę delikatną i że on tylko jest do śmiechu. Otóż łaskotki wywołują śmiech za pośrednictwem tego samego ruchu, który dosięga części sąsiadującej z pachami. Mówią, że gdy kto na wojnie zostanie uderzony w okolice diafragmy, zaczyna się śmiać z powodu gorąca, które się wywiązuje z uderzenia.

Arystoteles, O częściach zwierząt, [za:] Manfred Geier, Z czego się śmieją mądrzy ludzie, tłum. Joanna Czudec

 

 

 

pracujmy razem

budujmy porozumienie pomiędzy kulturami

niech wybucha śmiech, nie wojna

Copyright  2016 ® Agata Juszkiewicz. All Rights Reserved.